Ons borstvoeding avontuur - deel 2

Tijd voor een nieuwe update over ons borstvoeding avontuur. Bij 6 maanden postte ik al een bericht op Instagram:

Inmiddels zijn we alweer drie maanden verder en is de tweeling negen maanden oud. Kolven doe ik nog steeds, maar een stuk minder: in de ochtend rond zeven uur en in de avond rond zeven uur. Per keer komt er zo’n 50 à 200 ml uit — dus in totaal nog ongeveer 300 à 400 ml per dag. Waar dat drie à vier maanden geleden nog 2,5 liter per dag was!

Vanaf maand zes begon ik te merken dat de opbrengst per sessie terugliep. Het werd te zwaar: dag én nacht kolven (iedere drie uur de wekker). Langzaam ben ik gaan afbouwen, en inmiddels zit ik nog maar op twee kolfmomenten per dag. Die maak ik elke week iets korter. Het blijft goed luisteren naar mijn lichaam — letterlijk voelen aan mijn borsten — want bouw ik te snel af, dan ligt een borstontsteking op de loer. Mijn doel is om over een maand, als de tweeling tien maanden is, volledig gestopt te zijn met kolven.

Het voelt dubbel. Berend heeft bijna vier jaar lang borstvoeding gekregen, en nu stop ik al na tien maanden. Maar het kan niet anders. Een tweeling is toch echt andere koek, en de gebroken nachten eisen hun tol (helaas slapen ze nog niet door — we zijn meerdere keren per nacht in de weer met een flesje, speen of poepluier).

Ik voel dat het tijd is om te stoppen. Ik heb genoeg gevraagd van mijn lichaam. Ja, het is jammer dat ik de twaalf maanden niet haal, maar het voelt ook krachtig om te kiezen voor mijn eigen welzijn — dat is uiteindelijk óók beter voor de baby’s (en de rest van het gezin).

Trots ben ik dat ik ze de eerste zes maanden exclusief borstvoeding heb kunnen geven (op drie flesjes in de kraamweek na)en daarna nog drie maanden voor de helft, naast de opvolgmelk.

Langzaam verschuift nu de focus van kolven op commando (6 maanden lang iedere drie uur het ‘kolfalarm’) naar meegaan in het natuurlijke ritme van de dag. Niet meer telkens op de klok kijken: “Past het nu wel? Kan het nu wel? Ga ik het wel halen?” als ik iets wil gaan doen. Er komt weer wat meer ruimte in mijn dagen en dat voelt als een welkome nieuwe fase; eentje met minder druk en meer ademruimte.

Ik hoop de komende maanden meer energie over te houden voor mijn herstel, meer slaap te krijgen en wat meer balans te vinden. Natuurlijk hangt dat grotendeels af van hoe het met de baby’s gaat (vooral van de nachten), maar ik hoop op iets meer rust en een beetje regelmaat de komende tijd. Nu de tweeling negen maanden is, heb ik het gevoel dat we een rustigere periode tegemoet gaan...toch? 😉

Hoe ging of gaat dat bij jou? Tot wanneer heb jij borstvoeding gegeven?